Battlefield 2142: beste Battlefield ooit?

1277711527De Battlefield-serie heeft ons vele fantastische games gebracht. Het begon allemaal met Battlefield 1942, een game die voor vele gamers in het heugen gegrifd staat vanwege de grootse multiplayer-ervaring die het wist te bieden. Daarna volgden er nog vele andere delen en ik wil graag Battlefield 2142 daar even uit pikken. Het is de enige Battlefield die zich in de verre toekomst situeert en dus een goede reden heeft om met futuristisch oorlogstuig te werken. Het was ook mijn eerste echte kennismaking met de Battlefield-serie en de fantastische online gameplay. Daarom bij deze mijn ode aan Battlefield 2142.

Na het verleden en het heden al behandeld te hebben in eerdere games vond DICE het in 2006 tijd om de toekomst op te zoeken. Dat deden ze met Battlefield 2142 waarin de wereld is blootgesteld aan een nieuwe ijstijd en de overlevers vechten om elk stukje land dat nog niet is ondergesneeuwd of bevroren. Een mooie setting om los te gaan met de wapens en voertuigen die de ontwikkelaars hadden bedacht voor die tijd. De meest opvallende van Battlefield 2142 is waarschijnlijk wel de Walker. Dit is een grote mech waar je met zijn tweeën in plaats kan nemen. De ene speler bestuurt de Walker en het hoofdkanon, terwijl de tweede speler ondertussen de controle heeft over een ander kanon om ondersteuning te kunnen geven. Als je met zo’n Walker door een level loopt voel je je echt als een reus die zo elke speler plat kan stampen. Helaas is dit voertuig niet heel wendbaar, waardoor dat niet zo snel zou gebeuren. Mede hierdoor was het niet zo populair als de andere voertuigen, maar dankzij de brute kracht kon het voertuig toch wel goed van zich af bijten in het heetst van de strijd.


Met Battlefield 2142 introduceerde DICE ook een nieuwe gamemodus: Titan. Twee teams staan tegenover elkaar in een level en het doel is om elkaars Titan (= vliegende basis) te vernietigen. Dit uitschakelen gaat in etappes. Eerst schakel je het schild uit, daarna sloop je een aantal controlepanelen aan boord van de vijandelijke Titan en als laatste schiet je de energiekern kapot. Deze drie doelen zorgen voor verschillende fases met verschillende gameplay tijdens een potje. In de eerste fase vecht je om de verschillende lanceerinstallaties in het level in je bezit te krijgen en te houden. Deze schieten raketten af die het schild van de Titan uitschakelen. Is het gelukt om het schild uit te schakelen? Dan begint het leuke gedeelte: het boarden van de vijandelijke Titan. Dit kan je doen door met een helikopter op de Titan te landen, maar het meest spektakulaire is het gebruik van de APC. Deze heeft namelijk lanceercontainers waarmee je de lucht in gesmeten wordt en moet proberen op het dek van de Titan te landen. De gevechten vinden daarna plaats in de vijandelijke Titan en dat verandert de gameplay volledig. Dat is ook het mooie aan deze gamemodus: het weet de outdoor en indoor gameplay op een perfecte manier te combineren. Zo is er voor elke speler wel een rol te vinden waar hij zich het beste in thuis voelt. En het gevoel dat je hebt als je aan je parachute van de Titan afspringt nadat de kern net kapot is geschoten is niet te beschrijven. Dat geeft echt een kik, zelfs als het de Titan van jouw eigen team is.

5194

Zelf heb ik in deze game ontdekt dat bij dit soort multiplayer-games mijn voorkeur ligt bij de support-klasse, want wat kon je daar geweldige dingen mee doen! Als je hem wat verder had geupgrade kreeg je de mogelijkheid om kleine schilden neer te gooien of (nog mooier) automatische turrets. Op de open buiten terreinen vrij nutteloos, maar zodra het gevecht zich verplaatste naar één van de twee titans was dit geweldig materiaal om in te kunnen zetten. De smalle gangen en beperkte toegangen waren met de turret goed af te dekken en menig beginnende speler liep zich er op stuk. De meer gevorderde spelers wisten de turrets vaak vrij gemakkelijk uit te schakelen met een goed gemikte handgranaat, maar dat mocht de pret niet drukken. Ze waren immers even tegen gehouden wat het verschil kon betekenen tussen winst of verlies.

Een andere rol die me goed beviel was die van commander. Dit gaf me de mogelijkheid om de verschillende squads orders te geven om punten aan te vallen of juist te verdedigen. Daarbij kon ik ze ook ondersteunen door voorraadcontainers bij hun te laten landen of vijandelijke soldaten zichtbaar te maken op hun radar. En wat misschien nog wel het mooiste was: op sommige servers kon je ook de Titan besturen! Dit gaf je als commander ineens de mogelijkheid om het vliegende fort naar een taktische locatie in het level te sturen. Ondertussen konden teamgenoten de controle nemen over diverse kanonnen aan boord om een ware plasmaregen uit de lucht te laten vallen op de vijandelijke soldaten. Zoals gezegd was het niet op alle servers mogelijk (vele gamers zagen dit als valsspelen), maar de keren dat het kon was het een hele leuke toevoeging. Ik heb vele potjes gehad dat ik bijna alleen maar achter de knoppen van zo’n kanon heb gezeten om het level af te speuren naar niet oplettende vijanden of om teamgenoten dekking te geven vanuit de lucht. Het ultieme teamgevoel.

Ondanks dat ik met Battlefield 3 heel veel plezier heb gehad en ook het vierde deel me waarschijnlijk wel zal kunnen vermaken, denk ik nog weleens met weemoed terug aan de tijd van Battlefield 2142. Toen voelden de massale gevechten, het gebruik van futuristische voertuigen en de Titan-mode nog als iets magisch, iets ongekends, iets nieuws. Aan die mulitplayer gameplay zijn we ondertussen gewend. De setting van een Battlefield in de toekomst blijft echter wel een bijzondere aantrekkingskracht houden. Stiekem hoop ik dan ook dat DICE de Battlefield-serie nog een keer terug brengt naar de verre toekomst.

Pin It